De cijfers zijn alarmerend. Eén op de drie huwelijken eindigt in echtscheiding. En van de stiefgezinnen die daarna gevormd worden, loopt zestig procent onherstelbare averij op. Zoals in veel gevallen is ook hier een goede voorbereiding het halve werk. Niemand zeult op een strandvakantie zware bergschoenen mee. Zo is ook bij het vormen van een stiefgezin en het aangaan van de daaropvolgende reis de juiste bagage van groot belang. Een atlas voor het stiefgezin van Liesbeth Groenhuijsen voorziet de reizigers van kennis en levert een bijdrage aan die juiste bagage.
Onontgonnen terrein
Het woord ‘atlas’ roept beelden op van lijvige boekwerken vol feiten, gegevens en details over plekken op de wereld. Ook het stiefgezin is een plek op de wereld en een atlas daarvoor is niet overbodig; het gebied telt nogal wat valkuilen en is steeds opnieuw onontgonnen terrein. Groenhuijsens boek probeert wat licht op het onderwerp te laten schijnen. Dat lukt goed, ook al heeft het woord ‘atlas’ wat te veel pretenties. In Een atlas voor het stiefgezin geen moeilijk te doorgronden kaarten waar de leek maar nauwelijks wijs uit wordt. Integendeel; het is een handzaam boekje dat toegankelijk is geschreven en gemakkelijk op een achternamiddag kan worden uitgelezen.
Nieuw geheel smeden
Liesbeth Groenhuijsen beschrijft in Een atlas voor het stiefgezin de reis die de verschillende betrokkenen gaan afleggen bij de vorming van het nieuwe gezin. Ogenschijnlijk heeft iedereen hetzelfde doel voor ogen: samen een nieuw geheel smeden waarin de volwassenen als partners nieuw geluk vinden en waarin de kinderen zich goed kunnen ontwikkelen. Na een weergave van de feiten volgt een beschrijving van de voorbereiding, valkuilen, en uiteindelijk de feitelijke vorming van het nieuwe gezin. In de beschrijving zijn stukjes theorie opgenomen en vermelding van de kennis die wetenschappelijk onderzoek heeft opgeleverd. Elk onderdeel wordt afgesloten met een aantal praktische adviezen waarmee de lezer zelf aan de gang kan in zijn eigen situatie.
Geen Freudiaanse verhandelingen
Een atlas voor het stiefgezin is aan te bevelen voor stiefouders en aanstaande stiefouders, opa's en oma's en hulpverleners die vakmatig met stiefgezinnen te maken hebben. Het is een baken van licht temidden van alle lijvige zelfhulpboeken; het is kort, bondig en iedereen snapt het. Het behandelt het stiefouderschap niet in alle finesses. Daar staat tegenover dat het mensen relatief eenvoudig op het goede spoor zet. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Wie Freudiaanse verhandelingen wil lezen, heeft niets aan Groenhuijsens boek. Maar voor wie gewoon lekker pragmatisch iets van het onderwerp wil weten en er praktisch mee aan de slag wil, is dit boek een uitstekende handleiding.